เที่ยวมุกดาหาร(ภาค2)

posted on 31 May 2010 21:52 by cloudian-holic
ต่อจากEntryที่แล้วครับผม ทีนี้ก็ไปที่ภูผาเทิบกัน!!!
 
 
ถึงแล้ว ..... ประวัติคร่าวๆ ก็ ตรงบริเวณนนี้จะเป็นภูเขาหิน แล้วข้างบนก็จะมีหินรูปร่่างแปลกๆ
มีทั้งจระเข้ อูฐ จานบิน อื่นๆอีกเยอะเกิดจากการกัดเซาะของน้ำ จนเป็นอย่างที่เห็น
ซึ่งก็สันนิฐานว่า ตรงนี้เมื่อหลายล้านปีก่อนเคยอยู่ใต้น้ำ
แต่ตอนนี้เป็นผูเขาที่สูงเกือบที่สุดของมุกดาหาร(หรืออาจจะสูงที่สุด)
 
 


 เห็นเป็นงี้ แต่ชันนะ สูงด้วย
 
 
 
 อันนี้เห็นได้ทั่วๆไป
 
 
หินใหญ่ขนาดนี้แต่ฐานเล็ก....
 
 
แล้วก็จะมีหินเรียงไปเรื่อยๆตามทางมีเป็นเหมือนอุโมงด้วย
 
 
ตรงนี้จะเป็นจุดเด่นเลย คนชอบมาถ่ายรูป
 
 
จริงๆบอกน้องไว้ว่าขอมุมกว้างจะเก็บวิว แต่เอ่อ น้องใช้กล้องไม่เป็น.....
 
 
 
ถ้าคิดจะมาเดินนี้ ต้องเป็นคนแข็งแรงใช้ได้เลยนะ ถ้าแรงไม่มีนี่ ได้ล้มกลิ้งตกภูแหง
 
 
 
จะเห็นว่ามีกลุ่มหินเยอะมาก กว้างดีด้วยมาถึงตรงนี้นี่ก็ได้แค่ครึ่งทาง แถมถ่ายอยู่ดีๆฝนตก ฟ้าผ่า อยู่ที่สูงด้วย หนีลงมาแทบไม่ทัน เปียกฝนอีก แต่พอออกมาจากภูปุ๊บ.... กลายเป็นว่า ฝนตกไม่ทั่วฟ้า....
 
 
แล้วก็เดินทางต่อ ซิ่งแมงกะไซค์ไปภูมโนรมณ์ จุดชมวิวที่สูงที่สุด
 
 
ต้องขึ้นไปที่หลังคาสีแดงๆบนภูเขาครับ ทางโค้งมากมาย ชันด้วย ถ้ารถใหลนี่ เตรียมรถพยาบาลได้เลย
 
 
วิวสวยมาก ไม่เสียแรงที่ปีนขึ้นมาเลย 
 
 
เห็นสะพานด้วย
 
 
มองเห็นเมืองได้ทั้งเมืองเลย
 
หลังจากนี้ก็เดินทางต่อไปอีกอำเภอนึงเลย เพื่อนไปดูสะพานข้ามแม่น้ำ บอกตามตรงว่าไม่เคยขึ้นเลย ทั้งที่คนที่บ้านเคยขึ้นไปกันหมดแล้ว 555กว่าจะถึงก็มึดพอดี
 
 
พอตอนกลางคืนจะเปิดไฟด้วย สวนดี อ้อ ความยาวสะพาน2โลครับ
 
จบทริปแล้วครับ ยางรถแตกไปเส้นนึงด้วย ขับขึ้นภูซะขนาดนั้น ยางร้อนจี๊เลย แถมเปียกฝนอีก
 
เสร็จแล้วก็กลับมาหาของกิน
 
 
 
 
ขนมปังอบเนยกระเทียมโรยชีส อร่อย เพราะทำเอง 555
 

 ปิดท้ายด้วยบัตรเติมเงิน...เยอะโคตรๆ ของรุ่นพีเห็นมาตั้งกะเริ่มสะสม ผมอยู่ป.5 ตอนนี้กำลังจะขึ้นปี1แล้ว เกินเฟรมมีอีกเป็นร้อย แต่ไม่ได้ถ่าย
 
 
หมดแล้วครับผม 
ขอบคุณที่เข้ามาดูครับ
เจอกันใหม่คราวหน้า
 
ซำบายดีเด้อ
 

   ช่วงปิดเทอมมัธยมครั้งสุดท้ายในชีวิต....น่าเบื่อมาก เดินทางตลอด เดือนนึงตก4-8รอบได้ เดี๊ยวไปจังหวัดโน้นจังหวัดนี้ แต่ไม่มีโอกาสได้เที่ยวเลย สงกรานต์ก็ต้องอยู่แต่บ้าน..... กว่าจะได้เที่ยวก็หลังสงกรานต์ กลับไปเที่ยวมุกดาหารรอบนี้ก็เลยได้เที่ยวรอบเมื่องซะที ได้น้องสาว(หรือเปล่า)ช่วงเป็นสารถีให้พี่ชายคนนี้ซ้อนท้ายตระเวนถ่ายรูปแทบจะทั่วเมือง ขอบใจมากไอ้น้อง แต่กว่าจะได้อัพรูปลงก็ปาไปเดือนนึงพอดีเนื่องด้วยสถานการณ์ที่เกิดขึ้นอย่างที่กล่าวไปเมื่อEntryที่แล้ว เอาเป็นว่าตอนนี้ ขอแนะนำเมืองมุกดาหารในแบบของผมแล้วกัน!!!

 

ออกเดินทางมาจากห้องพักผมไม่ไกลนักก็จะเจอกับศาลหลักเมือง ที่หน้าศ่ลหลักเมืองนี้ ตอนกลางคืนของทุกวัน จะมีตลาดราตรี ขายพวกของใช้เสื้อผ้า ของกินและอื่นๆ ตั้งแต่5โมงเย็นพอ20.30ตลาดตรงนี้ก็จะเริ่มวาย

 

หลังศาลหลักเมืองก็จะเป็นศาลากลาง ไม่ได้เข้าไปถ่ายๆใกล้ๆ เพราะช่วงเวลานั้น....เสื้อแดงชุมนุมอยู่ข้างๆพอดี เกรงว่าถ้าเอากล้องเข้าไปจะไม่ปลอดไป =_=|||

ศาลานี้ คนเมืองนี้จะเรียกว่าศาลาขาว เพราะก่อนหน้านี้ มันขาวทั้งศาลาเลย แต่พอมีสะพานมิตรภาพไทย+ลาว ก็เลยทำใหม่ดึงดูดนักท่องเที่ยว บริเวณนี้นับเป็นจุดชมวิวริมแม่น้ำโขงที่ดีมากๆ ตรงจุดนี้มองเห็นสะพานได้ เป็นจุดพักนักท่องเที่ยวก็ได้ แล้วก็ยังอยู่ในบริเวณตลาดอินโดจีนด้วย

ตัวของตลาดเองจะไม่หนาแน่เหมือนตลาดปกติ จะเป็นตึกแถวร้านค้าซะมากกว่า แล้วยังมีชั้นใต้ดินด้วย จึงดูเหมือนคนน้อย

 
ขึ้นมาบนศาลาขาวก็จะเจอกับป้ายนี้!!! เชื่อสิ ร้อยทั้งร้อย ถ้านักท่องเที่ยวมาเห็นจะต้องยืนถ่ายรุปตรงนี้ ผมก็ยังอยากเลย แต่ติดที่ตอนที่มาถ่ายเนี่ย มาคนเดียว ถ้าสังเกต... รูปเริ่มมืดๆ ....ใช่ครับ ฝนจะตกแล้ว
 
 
แต่ก่อนตรงนี้เป็นสันดินธรรมดา แต่ตอนนี้ทำเป็นที่นั่งพักชมวิว (ช่วงที่มีแข่งเรือตรงนี้คนก็จะเต็ม) ด้านใต้นี้ก็จะเป็นศูนย์การค้าใต้ดิน ที่ตลาดอินโดจีนก็จะมีวัดอยู่ใกล้ๆด้วย
 
วัดยอดแก้วศรีวิชัย(แบบว่ารีบไปหน่อย รูปเอียง)
วัดศรีมงคลใต้ แล้วใกล้ๆวัดนี้ก็จะมี

 
ต้นนี้ใหญ่มาก ต้นไม้ต้นนี้ว่ากันว่าเป็นที่มาของชื่อมุกดาหารด้วย(ถ้าจำไม่ผิดจากที่เรียนมา)ว่ากันว่า มีแสงกลมๆสีขาวลอยขึ้นมาจากแม่น้ำโขงลอยมาอยู่ที่ต้นไม้ต้นนี้ เลยได้ชื่อว่ามุกดาหาร แต่หารมาจากใหน...ไม่ทราบครับ ขอโทษด้วย
 
ศาลเจ้าแม่สองนางสถิตย์ มีคนมาไหว้ทุกวัน คนแถวนี้นับถือกันมาก แล้วก็มีตำนานเหมือนกัน แต่ขอโทษครับ ไม่มีเวลาหาจริงๆ T^T
 
 
ไม่มีอะไรมากครับ ร้านขายต้นไม้ธรรมดา....แต่ตั้งกะผมจำความได้ ร้านนี้ก็เป็นอย่างนี้อยู่แล้ว บ้านจะเป็นต้นไม้อยู่แล้วเนี่ย ดีนะที่เป็นตึกแถว ไม่งั้นกลายเป็นป่าแน่ ในร้านต้นไม้เต็มไปหมดเลย
จากตรงจุดนี้ จะใด้น้องสาวพาทัวร์รอบเมืองครับ เพราะหลังจากตรงนี้ไป ผมเดินไปไม่ได้แล้ว เพราะอะไรก็ดูเอาละกัน
 
หอแก้วมุกดาหาร ที่เห็นเป็นแท่งๆขึ้นไปจะเป็นบันไดวน(ขั้นบันไดเล็กมาก หมุนวน ชวนเวียนหัว)แล้วก็ลิฟท์ ชุ้นบนสุดตรงกลมๆจะเป็นห้องพระ ชั้นแบนๆรองลงมาจะเป็นจุดชมวิว มีกล้องส่องทางไกลด้วย ส่องไปถึงลาวได้
ชั้นล่างสุดจะเป็นจุดแสดงวัฒนธรรมของคนในท้องถิ่น มีทั้งของโบราณแล้วก็ชุดของเผ่าต่างๆ แต่ก้ไม่ได้เข้าไปดูมาหลายปีแล้ว ไม่รู้จะเปลี่ยนไปขนาดใหน
 
อีก14โล นี่คือสาเหตุที่คนชอบเดินเที่ยวด้วยเท้าอย่างผมต้องสะดุด เพราะมันไกลโคตรๆ แล้วต้องขื่นภูเขาอีกด้วย ฝนก็จะตกอีก 
 
เอาเป็นว่าขอพักก่อนนะครับ แล้วจะแนะนำที่เที่ยวต่อ 
 
 
ซำบายดีเด้อ